Hey hallo,

Ben ik dan weer! Lief dat jullie zo blijven reageren!

Veel gebeurd de afgelopen tijd. Ik ben verhuisd, woon vandaag precies een maandje in mn nieuwe huisje en het is heerlijk. Ben al vaak op mn balkon te vinden en ik voel me veel beter hier. Zelfs M*oses is veel relaxter geworden. Er moeten nog een paar dingen opgehangen worden en nog een stuk of 8 dozen, maar verder is het eigenlijk al redelijk aan kant, heerlijk mn echte eigen huisje!

Daarnaast is dit een hele spannende week… het is namelijk mijn laatste week in de groep! Morgen neem ik afscheid, hoewel ik afgelopen week al afscheid heb moeten nemen van een aantal therapeuten, en dat valt ontzettend zwaar. Ik heb zoveel met deze mensen meegemaakt en ik heb iedereen in mn hart gesloten, en dan valt het niet mee om ze los te laten, zeker omdat het ook veel trauma van vroeger oproept, en het dus eigenlijk dubbel zo zwaar is. Ik heb het zo goed mogelijk voorbereid, meer kan ik niet doen. Momenteel speelt het verdriet van afscheid nemen de grootste rol, maar natuurlijk ben ik ook wel heel erg blij dat ik er ‘klaar voor ben’ om mijn leven zonder de groep op te kunnen pakken. Er komen veel oude onzekerheden naar boven en de angst voor een terugval is erg groot. Ik moet alle zeilen bijzetten om niet weer dingen weg te laten van mn eetlijst, gewoon omdat de spanning zo hoog is, maar iedereen zegt dat dat normaal is en dat ze nog niemand zonder (kleine) terugval hebben zien weggaan.. Ik krijg veel complimenten en dat doet me erg goed, al weet ik soms nog steeds niet goed hoe daar mee om te gaan..
Gelukkig blijf ik wel gewoon bij T., met nog onbepaalde eindtijd, en dat geeft wel veel rust.

Wat ik vanaf volgende week ga doen is voornamelijk studeren. En ik heb er echt zin in! Eind mei en juni staan een flink aantal tentamens voor de deur en ik ga er voor om deze te halen, en zo mijn studieachterstand wat in te halen. Ik sta er wel met een heel ander gevoel in dan vorig jaar: het is leuk en fijn als het lukt, maar het mxf3et niet meer. Zo niet, dan doe ik er ‘gewoon’ een half jaartje langer over. Ik heb inmiddels zoveel bevestigingen van de groep gehad dat ik toch wel een goede therapeute zal worden, hoe lang ik er ook over doe, en ben er daardoor wel wat rustiger erin geworden.
Naast mn studie wil ik misschien eindelijk autorijlessen gaan volgen en lekker blijven sporten en dansen. Ik heb een dagindeling gemaakt en voor als het even minder gaat, kan ik terugpakken op mijn preventieplan. Belangrijkste daarin is eigenlijk in contact blijven met mensen om me heen, en ook daarin heb ik meer rust gekregen.
Bovenal is mijn geloof ook versterkt. Ik heb er vertrouwen in dat God bij me is en dat Hij mij op Zijn weg wil leiden.

De Herder heeft dit schaapje teruggevonden.

liefs,
kleinschaapje